Zeki ve kurnaz kelimeleri genelde beraber kullanılır.
Zeki; "anlama, kavrama yeteneği olan, zekâsı olan, zeyrek" anlamındadır.
Kurnaz ise "kolay kanmayan, başkalarını kandırmasını ve ufak tefek oyunlarla amacına erişmesini beceren, açıkgöz, hin, sinsi, hilekar" kimsedir.
Saflık veya masumluk ise iyi niyeti de barındıran, kurnazlığın zıt anlamlısı kelimelerdir.
Bu sebeple kurnaz geçinenler dürüstlüklerin azlığından ve tevessül ettiği basit hilelerden dolayı toplumda çok sevilmezler.
Kurnazlar kendi kurdukları samimiyetsiz dünyaları ile kendilerini cezalandırmışlardır. Zira kurnaz kendi yaptıklarını her zaman kendisine yapılacağı kaygısı ile yaşar!
Kurnazlık yapmak bütün akıllı insanların potansiyelinde olan bir haldir.
Fakat erdemli olanlar kurnazlığa tenezzül etmezler.
Kurnazlık bir kabiliyet değil, ahlaki bir durum, bir tercihtir.
Misal; yalan söyleyerek kurnazlık yapanlar, kendini ahlaklı ve akıllı zannetmesin! Ahlaklı akıllılar sadece yalan ve kurnazlığa tenezzül etmiyorlar.
...
Akıl (düşünme, kavrama, anlama yetisi),
...
Akıllı (doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırabilme yeteneği olan, aklını iyi ve yolunca kullanmasını bilen, aklı olan, doğru düşünen, sağduyulu),
...
Ahlak (insanın doğuştan getirdiği ya da sonradan kazandığı birtakım tutum ve davranışların tümü, kişide huy olarak bilinen nitelik; iyi ve güzel olan nitelikler).
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder